موگلی 

بعض ها چقدر زیبا منظورشان را بیان می کنند . این توضیح زیبا چقدر زیباست . 

بعضی ها که اینطوری هستند باید قدر خود را بدانند ، از داشتن همچی فرهنگی باید شکرگزار باشند .  اگر قدر روزهای خوب را ندانی روزهای بد از راه خواهند رسید در پانصد سال قبل جزم اندیشی تقلیدی از همین مردم اروپا کسانی ساخته بود که در آراء خود راسخ بودند و در نابودی معترضین درنگ نمی کردند 

این روح ارسطو بود که دوباره در کالبد دکارت اندیشه را به این سرزمین یخ زده برگرداند  . او خیلی ساده گفت : می اندیشم پس هستم  . او برای رهایی از اختاپوس خرافات تلاش زیادی کرد تا بگوید عقل تنها چیزی است که بین همه انسانها به عدالت تقسیم شده و همه از این تقسیم راضی و خوشحالن 

بعضی ها چقدر زیبا منظورشان را بیان می کنند 

آزادن

هی آزادی ، دلم برایت تنگ شده ، هیچ وقت تو را نداشتم 

ما مردمانی ثروتمند هستیم ولی فقیر و حقیر زندگی می کنیم ،  ما فقط می توانیم بخور و نمیر زندگی کنیم ، ما آرزوهامان را با خودمان به گور می بریم . دنیا مال ما نیست . نگرانی و ترس و فقر و درد ان مال ماست . 

چون ثروت واقعی هر فرد  ثروت ملی اوست و وقتی قرار باشد از این ثروت ملی دست من به هیچ ان برسد ، من نباید آزاد باشم 

ما مشتی دزد هستیم که ابنجا دور هم جمع شده ایم ، حاصل زندگی ما افسوس است  ، مرگ بر ما ، تف بر ما ، ما خون همدیگر را به شیشه گرده ایم ، قلب یکدیگر را شکسته ایم ، به هم زور گفته ایم و منطق و گفتگو بین ما مرده 

پسر جنگل و نگرانی هایش در مورد حیوانات  ، و ان همه پویا نمایی های افسانه ای  ، رودیارد کیپلینگ ،جان فاورو ،  جایتین مارکس ، والت دیزنی .... اینها هر چند انسانهای بزرگی بودند ولی در نهایت این امریکاست که کشور بزرگیست  ، این قانون و این فرهنگ بزرگ است که انسانها در دل ان جان می گیرند و رویاهایشان را محقق می کنن 

آی کسانی که 

آزادی 

دارید ، قدر بدانید و از ان نگه داری کنید . 

ما انسانها داستان و داستانها خاطره می شوند ، ولی اگر روزی کسی خواست یک مردار نمایی از ما بسازد ، اول فیلمش اینطوری شروع شود که بیاید سر قبر من و روی سنگ قبر من بشاشد . تا من اوج تحقیر را لمس کنم . چرا که ان جا که آزادی نیست حتی برای شاشیدن هم ارزش ندارد تا چه برای زندگی کردن