سکوتهای دنباله دار  

من دیشب تا ساعت سه بعد از نیمه شب با عاشقی بودم که مجنون از پذیرشش معذور بود . عاشق سودایی من مردی با پنجاه سال سن و میلیونها ثروت و ... دیشب قرار بود آخر شب همانطور که حرفهایمان تمام می شد او را سر راه برسانم . تنها چیزی که در حال ما نبود عشق بود و زن ، در آخرین لحظه ها که قرار بود از هم جدا شویم کسی که به او زنگ زده بود قرارش را به ساعتی بعد و بعد به ساعتی بعد و ... موکول کرد . تا دیشب این همه عاشق بودن را به چشم ندیده بودم فردی که با من بود آنچنان عاشق بود که گویا بچه ی دوازده ساله ای است که دارد گریه کنان چیزی را التماس می کند بودنش را وجودش را نفس کشیدنش را زندگیش را گویا کسی شیشه ی عمر او را در دست داشت گویا زندگی بر شاخ ابروی کسی سوار شده بود گویا عاشق شعله ای کم سو بود که با نسیم نفس معشوق محو می شد لحظه ای همه چیز به عدم می پیوست و باز دوباره این شعله ی لرزان جسورانه بودنش را ابراز می کرد باز دوباره تلفن زنگ میزد و او که دیگر نگران تمام شدن شارژ گوشی اش بود تک تک کلمات را مغتنم می شمرد و با تمام خستگی روزانه اش در چهره اش تنها چیزی که نبود خواب بود و خواب مرا فرا گرفته بود و تا صبح من در درون عاشقی بودم که او مرا به خانه رسانده و خود در میان خیابانهایی سرگردان بود که خیلی از خانه های گران قیمتش او را می شناختند ساعت یازده که از خواب بیدار شدم چند تماس ناموفق از او داشتم و وقتی با او تماس گرفتم فقط لحظه ای گوشی باز شد و من احساس کردم که بی موقع زنگ زده ام .

امروز غروب می رفتم طرقبه سر ویلا تابلو بزرگی هست که روی آن نوشته شده : زایشگاه دکتر علی شریعتی . آخ که داشتم از این همه ارتباط اسم و مسمی آتش می گرفتم

موقعی که در خیابان بزرگمهر بودم متوجه شدم که سر میلان سوم نوشته شده ۲ +۱ از اینهمه آدم باکلاس که از یک عدد مانند لو لو خر خره می ترسیدن لجم گرفت

از همه بدتر موقعی بود که به سراغ کامپوتر آمدم پیام تبلیغاتی روی صفحه آمد جشنواره الکترونیکی ...

اخه یکی بیاد بمن بگه ارتباط اینها چیست . چه کسی میتواند اینهمه تناقض را معنا کند .

من نمی گویم مرا از قفس آزاد کنید ....

کمی از حج مهدی و حج مندلی صحبت می کردیم از اینکه قیمت محصول چنده و از این که بقول تو : مهدی یادت باشد برای برارات و خواهرات هم پسته ببری .انار اغدا هم هست . من که کم کمک به سمتی می رفتم و از لابلای درختان تو را می دیدم که کلاهت را تکان می دهی و با یکی که از راه رسیده بود حرف می زنی ... چقدر دوستت داشتم حتی وقتی مرا ناراحت می کردی خودم را به خلوتی می انداختم و تنها گریه می کردم و از اینکه در زمینه های مذهبی و کمی هم اقتصادی مثل هم نبودیم ناراحت بودم ولی اینها چیزی نبود در برابر انکه پیش دیگران خیلی به من پز می دادی و بعد هم یک چک می نوشتی می دادی به مادر می گفتی این را بده به مهدی ...

حالا تو نیستی و من سخت دلم برایت تنگ شده است . امروز که به ده آمده بودم سر خاکت آمدم ولی تنها نبودم هوا هم سرد بود نتوانستم مدتی زار بزنم و عقده ی دلم را بگشایم . حالا می دانم پدری داشتم که از لحاظ فکری و ... با من یکی نبود ولی هیچکس مثل ان پدر دوستم نداشت و من با رفتن او دیگر از دوستی واقعی نیز یتیم شده ام .

ما انسانسانها اجازه داریم دوست نداشته باشیم ولی نه انانیرا که ما را دوست دارند .

پدر هنوز صدایت را می شنوم وقتی کودکی بودم و تو از سر کار می آمدی می گفتی : بابا مهدی بیا گردنم را فشار بده و من که با فشار به گردنت موهای زبرش را احساس می کردم .پدر آرام باش و آرامم کن .

خوش بحال تمام کسانی که پدر دارند و خوش بحال من که مادرم هست و من فرصت دارم او را دوست داشته باشم هر چند با او نیز بسیار متفاوتم

صبحی زمستانی

و راه مدرسه

زیباترین منظره

... تکه ای از شکست تابو

دور آبی می کند . زمان همه ی بازیگر ها را بازی می دهد . همه ی سختیهایی که می کشیم در برابر ارمانی که بدوش می کشیم هیچ است اگر قلبمان در گرو امر بزرگی باشد . همیشه انسان خواسته است آن امر بزرگ را از دیگران بگیرد یا اینکه انرا از اساطیر و افسانه ها قبول کند در حالی که اگر انسان در هر سطح سواد و کلاس که هست اگر به طبیعت ساده و ارام نگاه کند می فهمد که نگاه او به غیر طبیعت بخاطر دامی است که برایش پهن شده و این آغاز فریب انسان است فریبی که در دقماری زربف دست و پای انسان و جلو تمام خلاقیت های او را می بندد . یک لحظه چشمانتان را بر همه چیز غیر آنچه هستید ببندید وقتی رک و پوست کنده خودتان را دیدید در راه یافتن کسانی که می توانند شما را در انجام خواسته هایتان یاری دهند حرکت کنید یقین داشته باشید طرف مقابل شما از آن همه صراحت در گفتار شما نه تنها شکه نخواهد شد که بسیار هم کیف خواهد کرد و به شما خواهد گفت که او نیز عمری است دنبال این جور فردی می گردد پس بر خلاف اموزه های قدمای فرهنگمان بیایید به جای یک دنیا رمز و راز و عقده و فشار و خواسته ها و تمایلات سرکوب شده ، روباز و رها زندگی کنید این کار را از یک جا دگم و مبهم شروع کنید به جاهای جالبی خواهید رسید من امتحان کرده ام ...خبرش را به من بدهید

در يك غروب سرد زمستاني آدم در شهر مشهد مي ماند ساعتي را كجا و به شكلي سپري كند معمولا چند مورد بيشتر نيست يا بايد در اين شهر به يكي از همان كارهاي كاذب چسبيد مثلا بنگاه دار شد و ... يا آنكه به يكي از پاتق هاي قديمي سرك كشيد مثل حمام پاچنار و ... يا به خانه ي يكي از دوستان مجرد سن بالا يعني پلنگ خانه ها رفت كه ... در خيابانها هم اگر سر گردان شوي به جاي ديدن هنر و زيبايي معمولا با يك سري ايدولوژي هاي من در آوردي برخورد خواهي كرد كه سر فلان جايت نعنا سبز مي شود و اگر به يكي از كوچه پس كوچه ها فرار كني يا ناگهان با يك بورژوازي طاعون زده روبرو مي شوي كه با علفهاي هرز پاييزي مستتر شده يا هم كه ناگهان سر از محله اي در مي اوري كه هر لحظه هزار بار حضرت بروسلي را ياد مي كني ..

...بهتر است با قبول تفاوت موافق رفتار كنم ها ... نه ... در هر صورت من يك عمر مجموعه ي ها... و نه ... خواهم بود . زنده باد ترديد ، ترس ، تفا...

 تو را به زاري مي خوانم تا ياري ام كني

 اي يگانه كه دوست مي دارم ...

جهاني مرگ آلود است اين ،

سربين افق غوطه وران در شب تاريكيش دهشت و ننگ

مرثيه ي پروست در مرگ مادر